Wednesday, October 24, 2012

A far cry and hard by

NGC6946 Fireworks Galaxy
At the border of Cepheus and Cygnus the Swan constellations there is a place where quite remote deep sky objects meets quite close one. A far cry object is NGC6946 galaxy, called also Fireworks Galaxy. The galaxy is located about 18 million light years away from Earth and it is quite obscured with interstellar matter of our Milky Way. It was discovered by William Herschel in 1798. In Fireworks Galaxy  nine supernovae were discovered. 
The hard by object is NGC6939 star open cluster, which is about 6000 light years away, so 3000 times closer than Fireworks Galaxy. This region of the sky is quite close to our galaxy plane, so it is fairly easy to find here star cluster, but not so easy for distant galaxies light to go through the interstellar matter.
Photo was taken with GSO 150/750 newtonian with coma corrector and Canon 20D modded camera. Exposure was 40x5 minutes.

Monday, October 22, 2012

Indian summer

Indian summer, so the summer welcomes autumn in the sky. 
Probably the last sunny week before it will get cold, and autumn fogs will envelop my countryside and made observations quite hard for some time. 
The retiring summer sky objects are represented by Milky Way in the constellation of Swan. The brightest star in the photo is Sadr. Above it there is well known Butterfly Nebula (IC1318) that has three bright patches, each one about 50 light years large. At the bottom to the left shines small Crescent Nebula (NGC6888). Crescent nebula consists of some shells of gas energised by a very energetic Wolf-Rayet star. The whole photo is filled with star clusters, dark and light nebulas that are placed 3000-6000 light years away from us.
Photo was taken with 200mm telephoto lens at f/5.6. Exposure 40x5 minutes at ISO800, Canon 20D modded camera. 
The incoming autumn season is represented by well known Andromeda Galaxy (M31). This huge, spiral galaxy contains about one trillion stars (1012) - it is over three times more than our Milky Way, and it is the closest to us spiral galaxy. M31 is about 2.5 million light years away from Earth. It is visible with naked eye under good conditions, and spans about three degrees over the sky (which is six times more than apparent Moon diameter), but only central, bright part is visible without optical instrument.
Photo was taken with the same setup as above, exposure was 80x3 minutes.
Original size photos are available under links at the photo titles.

Monday, October 15, 2012

Autumn ionisations

Milky Way is shining high in the sky during the autumn - depending of the time you can see Cygnus, Cassiopeia or Perseus constellations above your head. In these ones you can find massive amount of gas and dust clouds that form different nebulosities. Many of them are deep red hydrogen alpha nebulas or dark dust clouds that covers objects placed behind them. One of the well known nebulas is IC1805 in the Cassiopeia. It is also known as Heart Nebula. It is placed about 7000 light years away and it is formed by the ionised hydrogen excited to light by nearby stars. 

The star cluster inside is known as Melotte 15. In the picture bottom you can see one of its separated part that has been discovered in the first place and it is also known as NGC896. Upper part of the picture is occupated by the Soul Nebula (IC1848) that is also 7000 light years away. In these both nebulaes you can find many star clusters, but in fact in this sky region it is hard to faind a place wihtout them.
A little bit to the left in the constellation of Cygnus (The Swan) nearby its brightest star Deneb there is more famous nebula North America (NGC7000). It occupies upper picture part. Below there is Pelican nebula (IC5070) separated from North America with the visible dust line. Both these nebulaes are in fact the same ionised gas cloud and its distance from Earth is not well defined. Also the star that illuminates this cloud is not yet determined for sure - if it is Deneb, the nebulaes are about 1800 light years away.

Both pictures have been taken using modded Canon 20D camera using 200mm telephoto lens at f/5.6. IC1805 is a stack of 35x5 minutes exposures. NGC700 is 60x5 minutes stack.

Clear skies!

Sunday, September 23, 2012

Autumn swansongs

 The Cygnus constellation shines during autumn high in the sky and inside its boundaries there are plenty of interesting objects - star clusters and nebulaes, emission ones but also the dark nebulaes that can be observed due to the light extinction.

At the first picture there is the brightest part of Sh2-101 nebula also knows as Tulip. This cloud is placed about 6000 light years away. Also in the picture you can see the x-ray source Cygnus X-1. In the left part of the picture there are two bright stars. The one more to the left and little bit higher is Cygnus X-1
Picture taken with modded Canon 20D camera and GSO 6" f/5 newtonian with exposures 50x5 minutes.

Next picture is IC1318 Butterfly Nebula (also known as Gamma Cygni Nebula). This one consists of three part - you will find parts B and C at the picture. It is about 3700 light years away and it is typical emission nebula that red tint comes from hydrogen alpha emission. 
Picture taken with the same setup as above with 45x5 minutes total exposure.

Another picture is Eastern Veil nebula (NGC6992) aka Cygnus Loop or Cirrus nebula or Filamentary Nebula. Its western part is NGC6960. The whole complex is the supernova remnant that happened 5 to 8 thousands years ago. It is placed about 1470 light years away. The nebula has been observed for the first time in 1784 by William Herschel. Its total brightness is pretty high, but also it is quite large, so the effective surface brightness is low and it is hard to observe.

Western Veil NGC6960.
Besides these two Veil parts there is also a Pickering Triangle that is the part of this supernova remnant. It's surface brightness is quite low however.
Exposition time for Eastern Veil was 50x5 minutes, for Western Veil it was 70x5 minutes (my longest exposure so far).

Clear skies!

Tuesday, August 14, 2012

Holiday hunting

August holidays in Różan let me made a few nice astrophoto sessions. Unfortunately only a few nights have been clear enough, and almost all of them ended with sudden fog attack. But nevertheless I did hunt some deep sky objects, although these targets were not especially demanding.
For the first clear night I did Dumbbell nebula (M27). It is easy target for visual observations, because this nebula is relatively bright and not so large in the same time. Its apparent diameter is 8 arc minutes, so it is like 1/4 of apparent Moon diameter. Nebula is placed somewhere in the space about 1400 light years away. It is the first discovered planetary nebula - discovered by Charles Messier in 1764. Basing on the expansion rate which is 31km/s its age is estimated for about 9800 years. In the nebula center there is white dwarf of 55% Solar mass, but the size of only 5% Solar size. 

Picture has been shot with Canon 20D modded camera and GSO 6" F5 newtonian. Exposure time was 35x5 minutes. Setup was driven by HEQ5 mount and guided with QHY5 camera attached to 70/500 refractor.

Next one is Cocoon nebula (IC5146). This one is emission-reflection nebula. The IC5146 symbol corresponds to the star cluster placed in the nebula center. The nebulosity itself is catalogued as Sh2-125 (Sharpless catalog). The complex is about 4000 light years away and can be found in the Cygnus constelllation in one of the richest regions of our Milky Way. There is also dark nebula Barnard 168 (B168) that surrounds Cocoon and extends to the west. It is the dark dust cloud that veils the stars behind.
Setup as before, exposure time was 40x5 minutes.

M33 Triangle galaxy is placed in the Triangulum constellation. This one is much more distant object - about 3 million light years away. It is third in respect of the size galaxy in our Local Group that contains our Milky Way, Andromeda Galaxy, Triangulum Galaxy and around 30 smaller objects. Under perfect dark sky it can be spotted with naked eye. Its diameter is 50 000 light years and contains about 40 billion stars (our Milky Way for comparison caontains about 400 billion stars and Andromeda galaxy about 1000 billion stars).
Setup as above, exposure time 30x5 minutes.

Last target worth to present is NGC891 galaxy placed about 30 million light years away. As you can notice this one is seen directly from the edge. Exposure time 30x5 minutes.

Clear skies!

Friday, June 29, 2012

Heavy Ring

The nights eventually become longer, although there is some decent amount of fog and mosquitos in the air. After the tiring week I chose famous M57 planetary nebula called also Ring nebula. Due to its moderate angular size (about 230 arc seconds) it is hard to notice any details there. However you can notice its ringness and some asymetry. And some color :)
I have changed operating system to windows xp, so eventually I was able to connect Canon 20D camera to APT software and made my astrophoto sessions a little bit more pleasant. Also some adventures this time as well - I planned to made 40 exposures, but forgot that objects went sometime through meridian. So happened this time and the mount stopped after 31 exposure.
GSO 6" F5, Canon 20D 31x180 seconds ISO800, flattener.

Tuesday, June 19, 2012

Unfortunate Dumbbell

Eventually clouds have vanished and despite of extremely short, summer nights I decided to put out the astro gears and shot Dumbbell. During this exposition our soccer team unfortunately lost with Chech republic in the match of all :(
Dumbbell nebula (M27) is the planetary nebula placed about 1300 light years from Earth. Due to this moderated distance its apparent diameter is significant (8 arc minutes). Central star is 13.5mag and is the largest known white dwarf with surface temperature 85000K.

Photo taken with Canon 20D (unmodded), GSO 6" F5 newtonian with GSO coma corrector. ISO800, 35x3 minutes.

Thursday, May 24, 2012

Korektor komy / flattener GSO

Astrofotografia detektorem o stosunkowo sporej matrycy jakim jest lustrzanka cyfrowa przy użyciu jasnego teleskopu newtona pociąga za sobą pewne konsekwencje. Wraz ze wzrostem światłosiły rośnie też wrażliwość na wszelkie wadliwe i uginające się połączenia, na nieosiowe złącza oraz oczywiście zaczyna być widoczna w zewnętrznej części kadru koma - cecha (a raczej wada) jasnych parabolicznych luster. Ale tak jak z ugięciami i nieosiowościami można walczyć tak i z komą za pomocą korektorów komy zwanych również wypłaszczaczami pola (ang. field flattener). Przedstawiony zostaje chyba najbardziej budżetowy zawodnik w tej stawce - fotowizualny korektor komy firmy GSO.
Korektor optycznie to czterosoczewkowy, dwuelementowy układ pokryty warstwami MC. Wg producenta nadaje się do instrumentów o jasności od f/3.5 do f/6. Składa się z trzech części - tuleja 2" z optyką jest zakończona gwintami filtrowymi i pasuje do każdego wyciągu 2". Do tulei w zależności od nastroju wkręcamy przedłużkę z clamping ringiem dzięki której możemy prowadzić obserwacje wizualne, lub przejściówkę M48/T2, dzięki której możemy podpiąć do korektora kamerkę. Całość sprawia dość solidne wrażenie, jest dobrze wyczerniona, warstwy są przyzwoitej jakości. Podobnie jak w innych metalowych komponentach GSO tak i tutaj obróbka maszynowa stoi na dobrym poziomie.

UWAGA! Do poprawnej pracy korektora z instrumentem o światłosile f/5 jest wymagana odległość około 72mm pomiędzy tylnym elementem optycznym i matrycą aparatu. Elementy z zestawu nie zapewniają zachowania takiej odległości i dlatego np dla lustrzanek Canona wymagane jest dokupienie pierścienia dystansowego 10mm.

Dla porównania zrobiłem zdjęcie z i bez korektora okolic Warkocza Bereniki. Teleskop to GSO Newton 150/750, Canon 20D ISO800, pojedyncza klatka 3min. Na każdej fotce po lewej obraz bez korektora, po prawej z korektorem.

Lewy górny narożnik:

Lewy dolny narożnik:

Prawy dolny narożnik:

Prawy górny narożnik:

Oraz centrum kadru:

Obrazki zostały zmniejszone względem oryginału do 66%. Jak widać koma praktycznie znikła, jedynie w lewym dolnym rogu można się dopatrzeć jeszcze jej śladów - najprawdopodobniej jest to spowodowane nieosiowym ustawieniem elementów w torze optycznym, bo niestety korektor do wyciągu wchodzi dość luźno. Co cieszy to prawie niezauważalna degradacja obrazu w centrum kadru. Jeśli pogorszenie obrazu byłoby zauważalne, to za każdym razem podczas fotografowania małych obiektów w centrum kadru mielibyśmy dylemat czy używać korektora czy nie. Niestety nie mam porównania do innych korektorów pola, ale biorąc pod uwagę że prezentowany to jeden z najtańszych na rynku uważam, że jest to bardzo korzystny zakup do amatorskiej astrofotografii, a dodatkowo możemy go używać do obserwacji wizualnych. Należy jedynie pamiętać o zachowaniu odpowiedniej odległości pomiędzy korektorem i matrycą.

Sunday, May 20, 2012

Premierowa kulka


Po kilku próbach z obiektami głębokiego nieba dzięki którym wyraźnie dało się odczuć niewielką ilość materiału postanowiłem sięgnąć po nieco łatwiejszy obiekt z nie tak bardzo głębokiego nieba i zrobiłem pierwsze zdjęcie gromady kulistej. Jest to oczywiście słynna M13 w gwiazdozbiorze Herkulesa. Zawiera około 300 tysięcy gwiazd w różnym wieku, co wyraźnie widać na zdjęciu - gwiazdy w różnym wieku różnią się też barwą. 

Newton GSO 150/750, Canon 20D ISO800, 27x3min.

Thursday, May 17, 2012

Ostatnie podrygi bez korektora komy

M101 - Pinwheel
Ostatnia fotka (miejmy nadzieję) bez korektora komy - galaktyka Wiatraczek M101. Po 30 klatkach niebo odmówiło posłuszeństwa i pojawiły się chmurwy niestety i na całość materiału złożyło się 27 klatek po 3 minuty każda. Galaktyka M101 to spora chmura gwiezdna (około 170 tys. lat świetlnych średnicy, a więc prawie dwa razy większa od naszej Drogi Mlecznej) położona całkiem niedaleko nas bo w odległości około 21 milionów lat świetlnych - niedaleko w skali astronomicznej oczywiście  Konsekwencją tego są dwie jej właściwości: zajmuje na niebie sporo miejsca, bo jej średnica kątowa to 28' a więc prawie tyle ile średnica kątowa Księżyca. A po drugie jej jasność powierzchniowa jest niewielka i wymaga sporo zebranego materiału, czego najlepszym dowodem jest wykonana przeze mnie fotka na której widać wyraźnie, że 27x3min można uważać za ledwie początek. Ale ponieważ korektor już czeka w szufladzie, więc nie będę w tej konfiguracji zbierał więcej materiału i ten kadr jest już skończony

Sunday, May 6, 2012

Astrofoto księżycowe

Astrofoto księżycowe (i planetarne również) rządzi się innymi prawami niż astrofoto galaktyk i mgławic. Przy fotografowaniu galaktyk i mgławic które są bardzo daleko i świecą bardzo słabo cenny jest każdy foton i skrzętnie je zbieramy na matryce CCD i inne używając jak największych instrumentów oraz długich czasów naświetlania. Niestety przy okazji uśredniają nam się turbulencje atmosferyczne, co skutkuje rozdzielczością limitowaną praktycznie głównie przez bieżące warunki atmosferyczne (w Polsce nie wygląda to zbyt dobrze i zazwyczaj rozdzielczość nie przekracza dwóch sekund kątowych). W przypadku Księżyca i planet sprawa wygląda inaczej - tutaj światła mamy pod dostatkiem i technika fotografowania polega na kręceniu filmików w których każda klatka naświetlana jest 10-100ms. Pozwala to w pewnym stopniu "zamrozić" turbulencje atmosferyczne i następnie używając odpowiedniego oprogramowania (np. Registax) poskładać z wybranych najlepszych jakościowo klatek zdjęcie o stosunkowo dobrej rozdzielczości.
Kolejnym trickiem jest stosowanie filtru IR przepuszczającego jedynie promieniowanie podczerwone. Choć teoretyczna rozdzielczość instrumentu w zakresie podczerwieni jest mniejsza, niż w zakresie światła widzialnego, to jednak w tym zakresie promieniowania turbulencje atmosferyczne są mniej dokuczliwe i filtr IR pozwala na pewne polepszenie rozdzielczości. Zdjęcia obecne w moim albumie wykonane są właśnie w ten sposób. Jako detektor używana jest kamerka monochromatyczna QHY5, a instrument glówny to teleskop newtona GSO 150/750 z soczewką barlowa Soligor 2x i różnymi pierścieniami dającymi ogniskowe z zakresu 1500 do 2200mm. W torze optycznym również znajduje się filtr IR Astronomik przepuszczający promieniowanie o długości fali większej niż 742nm.

Saturday, May 5, 2012


M51 Whirpool

Majówka sypnęła kilkoma pogodnymi nocami i była okazja żeby przetestować kompletny zestaw do astrofotografii z guidingiem. Wiadomo - na początek się chce dużo i szybko, więc na cel poszło kilka obiektów, każdy naświetlany dziesięć klatek po pięć minut. I niestety szybko się okazało, że dla Canona 20D to za mało materiału na poważne astrofoto i trzeba się więcej skupić na jednym obiekcie a nie skakać z kwiatka na kwiatek  No ale pierwsze udane lekcje zaliczone, teraz czas zaopatrzyć się w korektor komy i nauczyć się robić flaty, bo póki co flaty w pełni syntetyczne ...

M97 (Sowa) i M108
Guider w postaci achromatu 70/500 zamocowany w pierścieniach na pleckach newtona GSO 150/750 się spisuje i póki co nie uświadczam żadnych ugięć i innych małych katastrof. PHD guiding jest mega prosty w obsłudze i również spisuje się na medal. Rozstawianie całości zajmuje niestety sporo czasu, choć udaje mi się już zmieścić w pół godzinie łącznie z kalibracją GoTo :)